stuntelen

werkw.

Uitspraak:	[ˈstʏntələ(n)]
Afbreekpatroon:	stun·te·len
Vervoegingen:	stuntelde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:	heeft gestunteld (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iets) onhandig doen

Voorbeeld:	`Ik zit te stuntelen met de opmaak van de tekst.`
Synoniemen:	hannesen, klunzen

Synoniemen

1 definitie op Encyclo

1) Knoeien 2) Schutteren 3) Missers begaan 4) Kloothannesen 5) Onhandig werken 6) Prutsen 7) Zaniken 8) Klooien 9) Kloten 10) Klungelen 11) Klunzen 12) Moeizaam hannesen 13) Onbeholpen werken 14) Onhandig bezig zijn 15) Stumperen 16) Onhandig te werk gaan 17) Haspelen 18) Hannesen 19) Onhandig doen

Herkomst volgens etymologiebank.nl

Vraag & Antwoord voor je slimme speaker

De verleden tijd van stuntelen is 'stuntelde'. Het voltooid deelwoord is 'heeft gestunteld'.

'(iets) onhandig doen'

stuntelen spel je S T U N T E L E N

Andere woorden voor stuntelen zijn hannesen, haspelen, klungelen, klunzen, knoeien, prutsen en schutteren.

Op andere websites

Zoek stuntelen in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek stuntelen op Google
Zoek stuntelen op Woordenlijst.org
Zoek stuntelen in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek stuntelen op Wikipedia

Recentelijk gezocht