verwijten

werkw.
Uitspraak:  [vər'wɛitə(n)]
Vervoegingen:  verweet (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft verweten (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iemand) schuldig achten aan of beschuldigen van (iets)
Voorbeelden:  `iemand iets verwijten`,
`Er valt hem niets te verwijten.`,
`We hoeven ons niets te verwijten.`
Synoniem:  kwalijk nemen

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
aanrekenen aanwrijven beknorren berispen berisping beschuldigen blameren gispen inwrijven kwalijk nemen laken nadragen terechtwijzen verwijt voor de voeten gooien voorhouden zeggen

3 definities op Encyclo
  1. laten blijken dat je het iemand kwalijk neemt vb: hij maakte haar een verwijt over haar te laat komen
  2. 1) Aanrekenen 2) Aantijgen 3) Aanwrijven 4) Afkeuren 5) Beknorren 6) Berispen 7) Berispend op een fout wijzen 8) Berisping 9) Beschuldigen 10) Betichten 11) Blameren 12) ...
  3. Verwijten is het `iets` kwalijk nemen van jezelf of iemand anders, het is een emotie. Meestal is dat `iets` een daad of het nalaten van een daad maar het kan ook betrekk...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op verwijten:
zelfverwijten

Herkomst volgens etymologiebank.nl
verwijten

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `verwijten`.