uitleveren

werkw.

Uitspraak:	['œytlevərə(n)]
Afbreekpatroon:	uit·le·ve·ren
Vervoegingen:	leverde uit (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:	heeft uitgeleverd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iemand) overdragen aan het land waar die persoon terecht moet staan

Voorbeeld:

`Om een verdachte te kunnen uitleveren moet er wel een uitleveringsverdrag zijn.`

capituleren   opgeven   overdragen   overgeven   zich overgeven   

• [Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Uitleveren``] Een deserteur enz. uitleveren
• •een gevangene in handen van een andere autoriteit overdragen. •tweede betekenisomschrijving. •enz.
• aan de rechtbank van een ander land overdragen vb: de verdachte werd uitgeleverd aan Frankrijk
• 1) Capituleren 2) Overdragen aan het gerecht 3) Overgeven 4) Opvatten 5) Opgeven 6) Overdragen
• Het overdragen van een criminele verdachte aan een andere staat of provincie van een land, de nationale regering of een ander land. Categorie: Functionele activiteiten > juridische functies.

Toon uitgebreidere definities

Wat is de verleden tijd van uitleveren?

De verleden tijd van uitleveren is 'leverde uit'. Het voltooid deelwoord is 'heeft uitgeleverd'.

Wat betekent uitleveren?

'(iemand) overdragen aan het land waar die persoon terecht moet staan'

Hoe spel je uitleveren?

uitleveren spel je U I T L E V E R E N

Wat is een ander woord voor uitleveren?

Andere woorden voor uitleveren zijn capituleren, opgeven, overdragen, overgeven en zich overgeven.

Zoek uitleveren in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek uitleveren op Google
Zoek uitleveren op Woordenlijst.org
Zoek uitleveren in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek uitleveren op Wikipedia