ontbinden

werkw.
Uitspraak:  [ɔndˈbɪndə(n)]
Vervoegingen:  ontbond (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft ontbonden (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iets dat officieel is) opheffen, zorgen dat het niet meer bestaat
Voorbeelden:  `een huwelijk ontbinden`,
`Het parlement werd ontbonden.`
Synoniem:  beëindigen

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
afbreken beëindigen forceren ontleden opheffen rotten stukmaken uiteen doen gaan uiteen halen uithalen verbreken verbrijzelen vergaan verrotten verteren wegrotten

5 definities op Encyclo
  1. er een einde aan maken vb: het huwelijk is door de scheiding ontbonden Synoniemen: besluiten opheffen beëindigen liquideren Tegenstellingen: oprichten stichten
  2. [Nederlands] opheffen, laten ophouden te bestaan
  3. •een organisatie opheffen. • [scheikunde] het uiteen (laten) vallen van een chemische stof in een aantal andere. • [wiskunde] het bepalen van de factoren waaruit ee...
  4. 1) Afbreken 2) Bederven 3) Beëindigen 4) Bevrijden 5) Dissolveren 6) Forceren 7) In de war sturen 8) In wanorde brengen 9) Losmaken 10) Ontleden 11) Opheffen 12) Resolve...
  5. Eng: dissolution [overeenkomstenrecht] beëindiging van een overeenkomst. Bijv. indien een partij in verzuim is, is de ander gerechtigd tot ~ van de ove…
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `ontbinden` kennen.