dispergeren

werkw.
Afbreekpatroon:  dis - per - 'ge - ren
Herkomst:  «Latijn
Vervoegingen:  dispergeerde (verl.tijd )
Vervoegingen:  heeft gedispergeerd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

1) het uiteen doen gaan (van lichtstralen)
Voorbeeld:  `Het maken van een dispersie wordt dispergeren genoemd.`

2) een vaste stof verdelen in een andere stof chemie
Voorbeeld:  `Bij dispergeren wordt een vaste stof verdeeld in een vloeistof verdeeld met een verschil in dichtheid.`
Synoniem:  colloïdaal verdelen


2 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 verstrooijen. Dispersie, verstrooijing
  2. 1) Ontvlokken 2) Uiteen doen gaan
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
dispergeren (verdelen)