• [Let op: Spelling en uitleg uit 1890] fijne wellusteling, verwijfd mens. Oorspronkelijk inwoner van het 510 v.C. verwoeste oud-Sybaris, stad in Lucanië (landstreek van Italië onder de oude Romeinen), om de verwijfdheid harer burgerij in de oudheid bekend. De levensrichting zelve heet Sybaritisme.
• 1) Levensgenieter
• Een 'sybariet' (uit het Latijnse 'sybarita' en het Griekse 'Συβαριτης' of 'Συβαρίτης', 'subaritès') was van oorsprong een inwoner van Sybaris, een Griekse kolonie in het uiterste zuiden van Italië die bekendstond om zijn rijkdom en luxe. Een voorbeeld van de verhalen over de overweldigende...
• wellusteling (toon de herkomst via de etymologiebank)

Toon uitgebreidere definities

sybariet (wellusteling)

Zoek sybariet in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek sybariet op Google
Zoek sybariet op Woordenlijst.org
Zoek sybariet in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek sybariet op Wikipedia