triggeren

werkw.
Afbreekpatroon:  'trig - ge - ren
Herkomst:  «Engels
Vervoegingen:  triggerde (verl.tijd )
Vervoegingen:  getriggerd (volt.deelw.)

uitlokken, zich ergens toe laten verleiden mens
Voorbeeld:  `als je de emoties van een lezer kunt triggeren, is er sprake van een goed boek`


Synoniemen
starten

1 definitie op Encyclo
  1. 1) Uitlokken
Toon uitgebreidere definities