de kruin

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  [krœyn]
Verbuigingen:  kruin|en (meerv.)

1) plaats op je hoofd waar je haar naar alle kanten groeit
Voorbeeld:  `een paar kruinen hebben`

2) bovenkant van een mensenhoofd
Voorbeeld:  `een kale kruin`

3) top van een boom of een dijk
Voorbeeld:  `dode takken uit de kruin zagen`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bosje hoogste punt kuif pluk schedel schuur top

12 definities op Encyclo
  1. Hoogste punt van een dijk of een terp. Bij een terp ligt hier vaak een vijver die ook wel fehting, feit of dobbe wordt genoemd.
  2. Medische term: ‘vertex cranii’. Plaats waar het haar vanuit één punt in verschillende richtingen groeit (weerborstels).
  3. Let op: Spelling (deels) uit 1864: v. (-en), schedel; geschoren schedel van roomsch-katholieke geestelijken; hoofd (in het algemeen); (in de dichtkunde.) top, bovenste de...
  4. Uit `De lagere vaktalen: Diamantbewerking` 1914 het bovendeel der roos.
  5. Het bovenste gedeelte van de kop. Zie ’vogeltopografie’. Alternatieven: kruinen
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
kruin (bovenste deel van het hoofd)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 98% van de Vlamingen het woord `kruin`.