kloven

werkw.
Uitspraak:  [ˈklovə(n)]
Vervoegingen:  klieven (verl.tijd )
Vervoegingen:  heeft gekloofd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

in stukken breken of hakken van steen of hout
Voorbeelden:  `hij klooft de boomstam om brandhout te maken`,
`een diamant kloven`
Synoniem:  klieven
een lucifer in drieën weten te kloven  (erg zuinig zijn)


Synoniemen
bergkloven doorhakken doorhouwen doorklieven doormidden hakken klieven spleten splijten splitsen uiteensplijten

Spreekwoorden en zegswijzen
• hij weet een lucifer in drieën te kloven (=hij is erg zuinig)
Naar de spreekwoorden

8 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling (deels) uit 1864: [bedrijvend werkwoord] en ow. [gelijkvloeiend] (ik kloofde, heb of ben gekloofd of gekloven), klieven, doorhouwen, doorhakken; barsten,...
  2. van natuursteen Hoe kloof je een flink stuk natuursteen? Wie niet sterk (genoeg) is, moet slim zijn. Laten we het heel moeilijk maken: we hebben een forse zwerfkei en di...
  3. •het op bepaalde wijzen splijten van een diamant.
  4. 1) Barsten in de huid 2) Bergkloven 3) Barsten 4) Doen splijten 5) Doorhakken 6) Doorhouwen 7) Doorklieven 8) Hakken 9) In stukken hakken 10) Klieven 11) Met kracht vanee...
  5. [erfrecht] opsplitsing van een erfenis in twee gelijke delen, waarvan de ene helft toekomt aan de nabestaanden van vaders kant van de erflater en de a…
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op kloven:
afgeklovenhaarkloven

Herkomst volgens etymologiebank.nl
kloven ( doen splijten)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `kloven`.