kloven

werkw.
Uitspraak:  [ˈklovə(n)]
Vervoegingen:  klieven (verl.tijd )
Vervoegingen:  heeft gekloofd (volt.deelw.)

in stukken breken of hakken van steen of hout
Voorbeelden:  `hij klooft de boomstam om brandhout te maken`,
`een diamant kloven`
Synoniem:  klieven
een lucifer in drieën weten te kloven  (erg zuinig zijn)


Synoniemen
bergkloven doorhakken doorhouwen doorklieven doormidden hakken klieven spleten splijten splitsen uiteensplijten

Spreekwoorden en zegswijzen
• hij weet een lucifer in drieën te kloven (=hij is erg zuinig)
Naar de spreekwoorden

7 definities op Encyclo
  • (doen) splijten Jaar van herkomst: 701-800 (Lex Salica )
  • •het op bepaalde wijzen splijten van een diamant.
  • [hout] - Kloven (of klieven) is een bewerking waarbij hout door middel van een kloofbijl of met behulp van wiggen wordt gespleten. Tegenwoordig wordt deze bewerking voor...
  • [steen] - Het kloven van natuursteen, ook wel kielen, keilen of breken genoemd, is het breken van een blok steen met behulp van wiggen of beitels. Er zijn twee methoden:...
  • 1) Barsten 2) Barsten in de huid 3) Bergkloven 4) Doen splijten 5) Doorhakken 6) Doorhouwen 7) Doorklieven 8) Hakken 9) In stukken hakken 10) Klieven 11) Met kracht vanee...
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden eindigen op kloven:
    afgeklovenafklovengeklovenhaarkloven

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    kloven ( doen splijten)