durven

werkw.
Uitspraak:  [ˈdʏrvə(n)]
Vervoegingen:  durfde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft gedurfd (volt.deelw.)

niet bang zijn om risico's te nemen
Voorbeeld:  `niet langs de afgrond durven te lopen`
Synoniem:  de moed hebben
Jij durft!  (<reactie op iemand die iets brutaals zegt of doet>)

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
avonturen de moed hebben riskeren wagen

Spreekwoorden en zegswijzen
• zijn hand ervoor in het vuur durven steken (=ergens heel erg zeker van zijn)
• ergens de vingers voor durven opsteken (=iets durven aanvaarden - zijn verantwoordelijkheid durven opnemen)
Naar de spreekwoorden

Taaladvies
  1. (te) Is durven correct gebruikt in een zin als Ze durven niet in het donker naar huis gaan? Zie Durven
  2. Waar komt `Hoogmoed komt voor de val` vandaan en wat wordt ermee bedoeld? Zie Hoogmoed komt voor de val


5 definities op Encyclo
  • • [inerg] "~ te" de moed hebben iets te doen. •De vorm "dorst" is in het noorden goeddeels verdrongen door de regelmatig zwakke vorm "durfde". •In de voltooide tijd...
  • je niet door angst of onzekerheid laten tegenhouden vb: Hij is niet bang, hij durft wel op de ladder. Synoniemen: wagen aandurven Tegenstellingen: aarzelen twijfelen weif...
  • [Vergeten woorden] (onr. darf, durfde, heeft gedurfd) nodig hebben, benodigen, behoeven [= Duits dürfen, verhaspeld met durren ‘durven’ tot durven ‘wagen’, ~ (no...
  • 1) Avonturen 2) Bestaan 3) De moed hebben 4) Het lef hebben 5) Lef hebben 6) Moed hebben 7) Niet bang zijn 8) Ondernemen 9) Riskeren 10) Wagen 11) Zich verstouten
  • wagen Jaar van herkomst: 1568 (WNT )
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden eindigen op durven:
    aandurven

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    durven (wagen)