durven

werkw.
Uitspraak:  [ˈdʏrvə(n)]
Vervoegingen:  durfde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft gedurfd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

niet bang zijn om risico's te nemen
Voorbeeld:  `niet langs de afgrond durven te lopen`
Synoniem:  de moed hebben
Jij durft!  (<reactie op iemand die iets brutaals zegt of doet>)

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
avonturen de moed hebben riskeren wagen

Spreekwoorden en zegswijzen
• zijn hand ervoor in het vuur durven steken (=ergens heel erg zeker van zijn)
• ergens de vingers voor durven opsteken (=iets durven aanvaarden - zijn verantwoordelijkheid durven opnemen)
Naar de spreekwoorden

Taaladvies
Durven: (te) Is durven correct gebruikt in een zin als Ze durven niet in het donker naar huis gaan?

6 definities op Encyclo
  1. je niet door angst of onzekerheid laten tegenhouden vb: Hij is niet bang, hij durft wel op de ladder. Synoniemen: wagen aandurven Tegenstellingen: aarzelen twijfelen weif...
  2. • [inerg] "~ te" de moed hebben iets te doen. •De vorm "dorst" is in het noorden goeddeels verdrongen door de regelmatig zwakke vorm "durfde". •In de voltooide tijd...
  3. Let op: Spelling (deels) uit 1864: ow. [gelijkvloeiend] (ik durfde, heb gedurfd of durven, als er een ander werkw. bij is, [bijvoorbeeld] ik heb het durven doen), den moe...
  4. 1) Avonturen 2) Bestaan 3) De moed hebben 4) Het lef hebben 5) Lef hebben 6) Moed hebben 7) Niet bang zijn 8) Ondernemen 9) Riskeren 10) Wagen 11) Wagen of riskeren 12) Z...
  5. [Vergeten woorden] (onr. darf, durfde, heeft gedurfd) nodig hebben, benodigen, behoeven [= Duits dürfen, verhaspeld met durren ‘durven’ tot durven ‘wagen’, ~ (no...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op durven:
aandurven

Herkomst volgens etymologiebank.nl
durven (wagen)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `durven` kennen.