de disharmonie

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [dɪshɑrmo'ni]

1) toestand van gebrek aan of afwezigheid van harmonie
Voorbeeld:  `innerlijk in disharmonie verkeren`
Antoniem:  harmonie

2) onenigheid
Voorbeeld:  `We hadden zoveel ruzie, of eigenlijk niet zozeer ruzie, maar disharmonie.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
conflict contrast onenigheid scheuring schisma tweedracht tweespalt tweestrijd twist verdeeldheid vete harmonie (antoniem)

4 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 wangeluid, wanklank, wantoon; oneenigheid, tweedragt
  2. 1) Conflict 2) Contrast 3) Gebrek aan overeenstemming 4) Onenigheid 5) Ongenoegen 6) Scheuring 7) Schisma 8) Tweedracht 9) Tweespalt 10) Tweestrijd 11) Twist 12) Verdeeld...
  3. gebrek aan overeenstemming; onenigheid
  4. gebrek aan overeenstemming Jaar van herkomst: 1869 (WNT wederkomst )
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
disharmonie (gebrek aan overeenstemming)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 92% van de Nederlanders en 89% van de Vlamingen het woord `disharmonie`.