directief

zelfst.naamw.
Verbuigingen:  directieven

1) de directief (m): een naamval die de richting waarin de handeling voert weergeeft
Voorbeeld:  `Het Baskisch kent een directief.`

2) het directief: een dwingende opdracht gewoonlijk van een overheid, richtlijn


Bron: WikiWoordenboek.

1 definitie op Encyclo
  • 1) Richtinggevend 2) Richtlijn 3) Sturend 4) Voorschrift
  • Toon uitgebreidere definities