I directief

bijv.naamw.

Verbuigingen:	directiever
Verbuigingen:	directiefst

sturend

II directief

zelfst.naamw.

Verbuigingen:

directieven

1) 《em》de directief (m)《/em》: een naamval die de richting waarin de handeling voert weergeeft
2) 《em》het directief《/em》: een dwingende opdracht gewoonlijk van een overheid, richtlijn

Bron: WikiWoordenboek.

• 1) Richtinggevend 2) Richtlijn 3) Sturend 4) Voorschrift

Toon uitgebreidere definities

• directiefunctie

Wat betekent directief?

'sturend'

Hoe spel je directief?

directief spel je D I R E C T I E F

Zoek directief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek directief op Google
Zoek directief op Woordenlijst.org
Zoek directief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek directief op Wikipedia