directief

zelfst.naamw.
Verbuigingen:  directieven

1) de directief (m): een naamval die de richting waarin de handeling voert weergeeft
Voorbeeld:  `Het Baskisch kent een directief.`

2) het directief: een dwingende opdracht gewoonlijk van een overheid, richtlijn


Bron: WikiWoordenboek.

1 definitie op Encyclo
  1. 1) Richtinggevend 2) Richtlijn 3) Sturend 4) Voorschrift
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 88% van de Nederlanders en 79% van de Vlamingen het woord `directief`.