aanstichten

werkw.
Uitspraak:  ['anstɪxtə(n)]
Vervoegingen:  stichtte aan (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft aangesticht (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

1) (iets slechts) veroorzaken
Voorbeeld:  `onheil aanstichten`

2) aanzetten tot (iets slechts)
Voorbeeld:  `het buurland aanstichten tot oorlog`
op aanstichten van  (aangezet door) `zijn vriendin vermoord hebben op aanstichten van haar broer`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
aandoen aanrichten teweegbrengen veroorzaken

2 definities op Encyclo
  1. •veroorzaken.
  2. 1) Aandoen 2) Aanrichten 3) Teweegbrengen 4) Veroorzaken
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 97% van de Nederlanders en 79% van de Vlamingen het woord `aanstichten`.