postuleren

werkw.

Uitspraak:	[pɔsty'lerə(n)]
Afbreekpatroon:	pos·tu·le·ren
Vervoegingen:	postuleerde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:	heeft gepostuleerd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(een stelling) als geldig aanvaarden zonder dat er bewijs voor is

Synoniemen:

veronderstellen, aannemen

aannemen   vooronderstellen   

• iets naar voren brengen waarvan je denkt dat het waar is vb: hij postuleerde een opvallende bewering
• 1) Opname in een geestelijke orde aanvragen 2) Aannemen 3) Werkzaam zijn 4) Vooronderstellen
• procesrecht: zonder bewijs aannemen; veronderstellen. Bijv. enerzijds ~ we dat ICT autonoom sturend zal gaan worden, anderzijds ...
• van tevoren een denkbeeld of voorlopige waarheid aannemen als grondslag van een redenering, stelling of zienswijze; veronderstellenderwijs van iets uitgaan, iets vooronderstellen solliciteren, inzonderheid naar een ambtelijke functie
• zonder bewijs het bestaan aannemen Jaar van herkomst: 1919 (WNT )

Toon uitgebreidere definities

postuleren (zonder bewijs het bestaan aannemen)

Wat is de verleden tijd van postuleren?

De verleden tijd van postuleren is 'postuleerde'. Het voltooid deelwoord is 'heeft gepostuleerd'.

Wat betekent postuleren?

'(een stelling) als geldig aanvaarden zonder dat er bewijs voor is'

Hoe spel je postuleren?

postuleren spel je P O S T U L E R E N

Wat is een ander woord voor postuleren?

Andere woorden voor postuleren zijn aannemen en vooronderstellen.

Zoek postuleren in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek postuleren op Google
Zoek postuleren op Woordenlijst.org
Zoek postuleren in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek postuleren op Wikipedia