wuiven

werkw.
Uitspraak:  [ˈwœyvə(n)]
Vervoegingen:  wuifde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft gewuifd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

1) heen en weer buigen, vooral door de wind
Voorbeeld:  `De bladeren van de palmboom wuiven in de wind.`
Synoniem:  zwaaien

2) je hand heen en weer bewegen als groet
Voorbeeld:  `Sinterklaas wuifde naar de kinderen langs de kade.`
Synoniem:  zwaaien

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
zwaaien

Taaladvies
Wuiven woof / wuifde: Wat is de verleden tijd van wuiven: woof of wuifde?

7 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 met den hoed zwaaijen
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: [bedrijvend werkwoord] ow. [gelijkvloeiend] (ik wuifde, heb gewuifd), heen en weder slingeren, zwenken; zwaaien (met hoeden, doeken enz...
  3. •een groet brengen door met de handen te zwaaien. •heen en weer buigen, zwenken.
  4. groeten door je arm op te steken en heen en weer te bewegen vb: de koningin wuifde naar het volk Synoniem: zwaaien om een vast punt heen en weer bewegen vb: we zagen het ...
  5. 1) Bonjouren 2) Groet 3) Groeten 4) Heen en weer bewegen 5) Heen en weer zwenken 6) Zwaaien 7) Zwaaien om te groeten
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op wuiven:
uitwuiven

Herkomst volgens etymologiebank.nl
wuiven (zwaaien)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 100% van de Vlamingen het woord `wuiven`.