straffen

werkw.
Uitspraak:  [ˈstrɑfə(n)]
Vervoegingen:  strafte (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft gestraft (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iemand) straf geven
Synoniem:  bestraffen

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
afstraffen berispen bestraffen sancties treffen belonen (antoniem)

Taaladvies
Sanctioneren /straffen / een sanctie treffen / een sanctie opleggen: Kan men sanctioneren ook gebruiken in de betekenis 'straffen'?

Intensiveringen
Hoe kun je straffen krachtiger uitdrukken?
streng straffen;

10 definities op Encyclo
  1. [Maatschappijwetenschappen] sancties waarbij vergelding centraal staat
  2. een vervelende maatregel opleggen omdat hij iets deed wat niet mocht vb: deze ouders straffen hun kinderen veel te streng Synoniem: bestraffen Tegenstelling: belonen
  3. De straffen voor rijders in het geval van het schenden van het reglement gaan van een waarschuwing tot een levenslange uitsluiting van de sport. Andere mogelijkheden omva...
  4. Het opleggen van een straf. Categorie: Functionele activiteiten > organisatiefuncties.
  5. [Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Straffen``] Men kan alle militaire S., naar de wijze waarop zij voltrokken worden in dood-, lijf-, vrijheids- en eerestraffen verde...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op straffen:
bestraffencelstraffendoodstraffengeldstraffengevangenisstraffenlijfstraffenlogenstraffentaakstraffenafstraffenvrijheidsstraffen

Herkomst volgens etymologiebank.nl
straffen (een overtreding vergelden)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `straffen` kennen.