blijven steken haperen hokken stoten vastlopen wandelstokken

• verheugen (Budels)  

• bij elkaar passen als twee trommelstokken (=goed bij elkaar passen)
Naar de spreekwoorden

• (procede) Natuursteenbewerking waarbij met een scherpkantige hamer en beitel langs de randen van het vlak grote scherven worden afgeslagen. Met een puntijzer worden schuin op de grootste uitsteeksels enkele grote schilfers afgeslagen. Het uiteindelijke aspect is een grof hobbelig oppervlak. (Haslinghuis)
• plotseling niet verder kunnen vb: de woorden stokten haar in de keel
• 1) In korven houden van bijen 2) Vastlopen 3) Doen ophouden 4) Blijven steken 5) Stuiten 6) Horten 7) Haperen 8) Wandelstokken 9) Hokken 10) Steken blijven 11) Stoten
• blijven steken
• blijven steken (toon de herkomst via de etymologiebank)

Toon uitgebreidere definities

stokken (blijven steken)

Zoek stokken in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek stokken op Google
Zoek stokken op Woordenlijst.org
Zoek stokken in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek stokken op Wikipedia