de stekel

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [ˈstekəl]
Verbuigingen:  stekel|s (meerv.)

puntig uitsteeksel op de huid van bepaalde dieren en planten
Voorbeeld:  `Een egel zet zijn stekels op bij gevaar.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
doorn prikkel

10 definities op Encyclo
  1. Meestal scherp, kegelvormig, gemakkelijk afbrekend uitgroeisel van de opperhuid. Ontstaat op de opperhuid van de stengel of van een hoofdbladnerf. Niet gelijk aan een doo...
  2. Een van de holle, scherpe stekels van een stekelvarken, mierenegel of egel. Categorie: Materialen > keratinisch materiaal.
  3. Let op: Spelling (deels) uit 1864: m. (-s), puntige uitwas op de huid van sommige dieren en planten. ~ACHTIG, (-er, -st), stekend, puntig; (ook fig.) scherp, bits. ~HEID,...
  4. puntig uitsteekstel op de huid van een dier of aan een plant vb: een egel heeft honderden stekels op zijn rug je stekels opzetten [geërgerd, geprikkeld reageren]
  5. Een dik, stijf haar of borstel
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met stekel:
stekelbaarsstekelbaarzenstekelbesstekelhuidigstekeligstekeligheidstekelnootjestekelsstekelvarkenstekelvarkens

Herkomst volgens etymologiebank.nl
stekel (puntig uitgroeisel)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 98% van de Vlamingen het woord `stekel`.