hardhorendheid hardhorigheid

• 'Slechthorendheid' ('SH') is een benaming voor iemand die geen normaal gehoor (meer) heeft, maar nog wel enkele geluiden of trillingen kan waarnemen. Slechthorenden kunnen lang niet altijd bellen met een mobiele telefoon.
• 1) Ooraandoening 2) Hardhorendheid 3) Hardhorigheid
• Gedeeltelijk verlies van het gehoor, aan één kant of aan beide oren, in tegenstelling tot doofheid (volledig verlies van het gehoor).
• niet goed kunnen horen
• Slechthorendheid komt erg veel voor. Een verminderde gehoorzin werkt zeer belemmerend op het dagelijks functioneren. De gesprekken gaan verloren in geroezemoes, muziek komt niet helder door en een rinkelende telefoon wordt niet of amper gehoord en daardoor niet opgenomen. Veel oudere mensen schamen zich voor ...

Toon uitgebreidere definities

Zoek slechthorendheid in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek slechthorendheid op Google
Zoek slechthorendheid op Woordenlijst.org
Zoek slechthorendheid in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek slechthorendheid op Wikipedia