knakken

werkw.

Uitspraak:	['knɑkə(n)]
Afbreekpatroon:	knak·ken
Vervoegingen:	knakte (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:	heeft geknakt (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

breken zonder af te breken

Voorbeeld:	`geknakte bloemstelen`
Er is iets geknakt in iemand.	(iemand voelt zich plotseling verdirietig en machteloos) `Er is iets in hem geknakt toen zijn vrouw hem verliet.`
met je vingers knakken	(je vingers zo bewegen dat er een kort, droog geluid uit je knokkels klinkt)

Zie ook:

knak

breken   

• er een scherpe bocht in maken, waaraan je kan zien dat het gebroken is vb: hij knakte de roos met opzet het verdriet heeft haar geknakt [ze kan het niet meer verwerken]
• 1) Knikken 2) Barsten 3) Breken 4) Zwikken 5) Knauwen 6) Krakken 7) Kreuken
• met een knak breken Jaar van herkomst: 1599 (Kil. )

Toon uitgebreidere definities

knakken (met een krakend geluid breken)

Wat is de verleden tijd van knakken?

De verleden tijd van knakken is 'knakte'. Het voltooid deelwoord is 'heeft geknakt'.

Wat betekent knakken?

'breken zonder af te breken'

Hoe spel je knakken?

knakken spel je K N A K K E N

Wat is een ander woord voor knakken?

Een ander woord knakken is breken.

Zoek knakken in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek knakken op Google
Zoek knakken op Woordenlijst.org
Zoek knakken in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek knakken op Wikipedia