de kavel

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  ['kavəl]
Verbuigingen:  kavel|s (meerv.)

afgebakend stuk grond dat als één geheel in het kadaster is beschreven
Voorbeeld:  `bouwkavel`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bouwterrein gebied perceel terrein

18 definities op Encyclo
  1. [ bouwkundige termen] Een kavel (ook wel bouwkavel of perceel genoemd) is een stuk grond, soms fysiek begrensd doormiddel van een omheining of een natuurlijke afscheiding...
  2. Een stuk cultuurgrond toebehorend aan een bedrijf en omgeven door de grond van een ander. Een kavel kan opgedeeld worden in percelen. Zie perceel.
  3. Een aaneengesloten stuk land, meestal omgeven door een haag, muur, sloot of prikkeldraad.
  4. perceel, portie van een nalatenschap, partij, lot
  5. Een duidelijk afgebakend stuk cultuurgrond.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met kavel:
kavel uitkaveldekaveldenkavelt

Deze woorden eindigen op kavel:
redekavelverkavel

Herkomst volgens etymologiebank.nl
  1. kavel (deel, perceel)
  2. kavel (keep)


Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 93% van de Vlamingen het woord `kavel`.