de hoogbouw

zelfst.naamw. (m.)

Uitspraak:	['hoxbɑuw]
Afbreekpatroon:	hoog·bouw

gebouwen met veel verdiepingen

Voorbeeld:	`Het oude station wordt nu letterlijk overschaduwd door de omringende hoogbouw.`
Antoniem:	laagbouw

9 definities op Encyclo

'Hoogbouw' is een term die gebruikt wordt voor hoge gebouwen. Hoogbouw wordt meestal toegepast voor kantoren en woningen.
[ architectonische termen] Met hoogbouw wordt een hoog gebouw of een groep hoge gebouwen aangeduid; het tegenovergestelde van laagbouw. Hoogbouw staat volgens het Bouwbesluit voor gebouwen met een verblijfsgebied dat 70 meter of meer uitsteekt boven straatniveau.
1) Flatwoningen 2) Flatbouw
Gebouwen (als zelfstandige eenheid of onderdeel van een groter gebouw) hoger dan 35 meter of bestaande uit 10 of meer woonlagen.
Gebruikt voor gebouwen met meer dan negen of tien verdiepingen met liften, met name wanneer ze afsteken tegen de horizon. Categorie: Bouwwerken > gebouwen met meerdere verdiepingen.

Herkomst volgens etymologiebank.nl

Vraag & Antwoord voor je slimme speaker

Het is 'de hoogbouw', want hoogbouw is mannelijk. Als je het aanwijst is het 'die hoogbouw'.

'gebouwen met veel verdiepingen'

hoogbouw spel je H O O G B O U W

Op andere websites

Recentelijk gezocht