de grondhouding

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  ['xrɔnthɑudɪŋ]
Verbuigingen:  grondhouding|en (meerv.)

instelling (3) die bepalend is voor je gedrag
Voorbeelden:  `Inlevingsvermogen is een wezenlijke grondhouding van een hulpverlener.`,
`Een grondhouding van dialoog en gelijkwaardigheid is belangrijk voor het overleg.`,
`met een positieve grondhouding je werk doen`

© Kernerman Dictionaries.

1 definitie op Encyclo
  1. [rechtssociologie] onderliggende basis van gedrag. Bijv. een religieuze ~…
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
grondhouding