de gewoonteregel

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [xə'wontərexəl]
Verbuigingen:  gewoonteregel|s (meerv.)

gewoonte die min of meer tot regel geworden is
Voorbeelden:  `gewoonteregels tussen vissers`,
`gewoonteregels die van toepassing zijn op internationale gewapende conflicten`

© Kernerman Dictionaries.