getuigen

werkw.
Uitspraak:  [xeˈtœyxə(n)]
Vervoegingen:  getuigde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft getuigd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

als getuige (1,2) een verklaring afleggen voor de rechtbank

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bevestigen certificeren getuigen voor de rechtbank prediken tonen

Taaladvies
Getuige / getuigen zijn: Is het getuige of getuigen in de zin Wij zijn getuigen bij hun huwelijk?

7 definities op Encyclo
  1. • [inerg] "~ over": een veelal beëdigde verklaring afleggen ten aanzien van de ware toedracht van een zaak.
  2. 1) Bevestigen 2) Blijk geven 3) Certificeren 4) Een verklaring afleggen 5) Laten blijken 6) Prediken 7) Tonen 8) Uiten
  3. [Maatschappijleer] zijn mensen die iets hebben gezien of gehoord wat met de zaak te maken kan hebben.
  4. als getuige verklaren Jaar van herkomst: 1240 (Bern. )
  5. later officieel vertellen wat je zag vb: hij getuigde dat de man drie keer schoot het laten zien, er blijk van geven vb: zijn kleding getuigde van smaak
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met getuigen:
getuigen vangetuigen-deskundigengetuigenisgetuigenissengetuigenverklaring

Deze woorden eindigen op getuigen:
ooggetuigen

Herkomst volgens etymologiebank.nl
getuigen (als getuige verklaren; blijk geven van)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `getuigen` kennen.