de commandant

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [kɔmɑnˈdɑnt]
Verbuigingen:  commandant|en (meerv.)

iemand die leiding geeft aan een groep soldaten, politieagenten of brandweerlieden

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
aanvoer aanvoerder bevelhebber gezagvoer gezagvoerder kapitein overste

6 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 kommandant, bevelhebber, bijzonder van eene stad of vesting. Commande, (krijgsk.) een nevenwerk, bijwerk bij vestingen. Commandement, bevel, geb...
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: m. (-en), bevelhebber. ~EMENT, o. (-en), bevel, bevoegdheid te gebieden of te bevelen; militaire -en, afdeelingen waarin een land (wat ...
  3. persoon die de leiding heeft bij politie of brandweer vb: de commandant hield een toespraak voor het corps Synoniem: bevelhebber
  4. Gezagvoerder op een marineschip.
  5. 1) Aanvoer 2) Aanvoerder 3) Bevelhebber 4) Bevelvoerder 5) Deel van een compagnie 6) Gezaghebber 7) Gezagvoer 8) Gezagvoerder 9) Hoge militair 10) Kapitein 11) Militaire ...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met commandant:
commandanten

Deze woorden eindigen op commandant:
legercommandanttalibancommandant

Herkomst volgens etymologiebank.nl
commandant

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 98% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `commandant`.