de cognitie

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [kɔx'ni(t)si]
Verbuigingen:  cognitie|s (meerv.)

kennis, idee, overtuiging in de geest van een of meer personen psychologie
Voorbeeld:  `Als mensen communiceren worden cognities overgedragen.`

© Kernerman Dictionaries.

14 definities op Encyclo
  1. Een zeer breed begrip dat nauwelijks is af te bakenen en dat gebruikt wordt voor het vermogen om dingen te leren kennen. Waarnemen, taal, redeneren, geheugen en denken va...
  2. Het denkvermogen. Het vermogen om alle informatie uit het dagelijks leven te interpreteren. * orientatie in tijd, plaats en persoon * aandacht en concentratie * tempo van...
  3. Het kennen. 2. Vermogen te leren.
  4. Een belangrijk en zeer ruim begrip, waartoe de mentale processen gerekend worden die optreden wanneer mensen waarnemen, informatie verwerken, leren, denken en problemen o...
  5. Let op: Spelling van 1858 cognitio, Lat., de kennis, het onderzoek van eene zaak: absque causae cognitione, zie Absque. Cognosceren, geregtelijk onderzoeken, erkennen
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met cognitie:
cognitiefcognitieve

Herkomst volgens etymologiebank.nl
cognitie (kenvermogen)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 91% van de Nederlanders en 89% van de Vlamingen het woord `cognitie`.