cognitief

bijv.naamw.
Uitspraak:  [kɔxni'tif]

die of dat te maken heeft met voorstellingen in je geest en met de verwerking van informatie in je hersenen.
Voorbeelden:  `cognitief vermogen`,
`cognitieve psychologie`,
`de cognitieve ontwikkeling van het kind`
cognitieve dissonantie  (het tegelijkertijd bestaan van tegenstrijdige ideeën of tegenstrijdige informatie in je geest)
cognitieve therapie  (psychotherapie waarbij je wordt geholpen om verkeerde cognities (gedachten, fantasieën, herinneringen, opvattingen over gebeurtenissen) om te buigen en negatieve gevoelens te laten verdwijnen)

© Kernerman Dictionaries.

14 definities op Encyclo
  1. (volgens van dale) cognitieve psychologie tak van de psychologie die zich bezighoudt met interne, mentale processen
  2. betrekking hebbend op het verstandelijke vermogen
  3. met betrekking tot het denkproces
  4. wat met het verstand te maken heeft vb: dat kind heeft een cognitief probleem Synoniemen: intellectueel verstandelijk
  5. Engels:Cognitive met betrekking tot het denkproces
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 96% van de Vlamingen het woord `cognitief`.