• Etym: Gr. rètorikos = als van een redenaar - Term uit de stijlleer voor een onechte vraag, ook wel interrogatio of schijnvraag genoemd. De spreker of schrijver verlangt geen antwoord, maar gebruikt de vraagvorm om meer nadruk op het gezegde te leggen of om zijn publiek aan het nadenken te zetten. Bijv. `Zijn...
• Een 'retorische vraag' is een stijlfiguur waarbij een vraag wordt gesteld, waarop de vraagsteller niet per se antwoord verwacht. Een retorische vraag heeft de woordvolgorde van een vraag, maar vaak de intonatie van een mededelende zin.
• Een retorische vraag is een sti­jlvorm waar­bij je een vraag stelt zon­der daar antwo­ord op te verwacht­en. De zin is eigen­lijk een stelling, maar dan in vra­gende vorm.
• Een retorische vraag is een vraag waar de vragensteller geen antwoord op verwacht; de bedoeling van de vragensteller is enkel de ander te overtuigen van iets wat in de vraag gesuggereerd wordt. Voorbeelden van retorische vragen: Hoe dom kun je zijn?, [...] denk je ook niet ?, Kom op zeg, z o kan het toch niet...
• Een vraag die (vanwege het effect) uiterlijk de vorm van een vraag heeft maar geen echte vraag is: het antwoord hoeft namelijk niet gegeven te worden. Voorbeeld: Joost van den Vondel: Wie zal die droeve Moeder troosten, nu zij haar lieve kinders derft?

Toon uitgebreidere definities

Zoek Retorische vraag in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek Retorische vraag op Google
Zoek Retorische vraag op Woordenlijst.org
Zoek Retorische vraag in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek Retorische vraag op Wikipedia