de volmacht

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  ['vɔlmɑxt]
Verbuigingen:  volmacht|en (meerv.)

(schriftelijke) bevoegdheid die je hebt om iets te doen in de plaats van iemand anders
Voorbeelden:  `Je mama de volmacht geven om in jouw plaats te gaan stemmen.`,
`volmacht verlenen aan iemand om iets te doen`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
afvaardiging autorisatie fiat geven van volmacht lastbrief lastgeving licentie machtiging mandaat procuratie toestemming vergunning

Intensiveringen
Hoe kun je volmacht krachtiger uitdrukken?
blanco volmacht; onbeperkte volmacht;

16 definities op Encyclo
  1. een – meestal schriftelijke – verklaring van iemand, dat hij een ander de bevoegdheid geeft bepaalde (rechts)handelingen voor hem uit te voeren.
  2. Een volmacht is een schriftelijke verklaring dat iemand een ander de bevoegdheid geeft om bepaalde (rechts)handelingen voor hem te verrichten.
  3. Meestal schriftelijke verklaring dat iemand een ander de bevoegdheid geeft om bepaalde (rechts)handelingen voor hem te verrichten.
  4. Vormelijke overeenkomst waarbij een persoon een ander persoon machtigt om in zijn naam iets te doen of iets te ontvangen.
  5. Afgevaardigde, gekozen om een bestuurs- of wetgevende taak uit te voeren. In Drenthe vooral in gebruik als bestuurder van de boermarke en als de door en uit het kerspel ...
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
volmacht (machtiging)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `volmacht` kennen.