de vergunninghouder

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [vər'xʏnɪŋhɑudər]
Verbuigingen:  vergunninghouder|s (meerv.)

persoon of organisatie die een vergunning (voor iets) heeft
Voorbeelden:  `vergunninghouders of organisaties die aangesteld worden om te bemiddelen bij de adoptie van een buitenlands kind`,
`Een vergunninghouder is verplicht zijn wapens thuis in een kluis te bewaren.`

© Kernerman Dictionaries.

3 definities op Encyclo
  1. De leverancier die volgens de Elektriciteitswet de verplichting heeft tot levering van elektriciteit aan beschermende klanten.
  2. Het energiebedrijf dat bevoegd is te leveren aan de nog niet vrije of gebonden klant.
  3. Def.: natuurlijke of niet-natuurlijke rechtspersoon die bevoegd is om iets te doen of te laten zoals in de vergunning is aangegeven. Toelichting: Natuurlijke of niet-natu...
Toon uitgebreidere definities