verdenken

werkw.

Uitspraak:	[vərˈdɛŋkə(n)]
Afbreekpatroon:	ver·den·ken
Vervoegingen:	verdacht (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:	heeft verdacht (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

denken dat iemand iets verkeerds heeft gedaan

Voorbeelden:

`iemand verdenken van moord`, `De politie verdenkt de buurman, maar er is geen bewijs dat hij het gedaan heeft.`

beschuldigen   betichten   incrimineren   wantrouwen   

• iemand van kwade trouw verdenken (=verdenken dat iemand bedriegt)
Naar de spreekwoorden

• •het vermoeden hebben van iets slechts.
• denken dat hij iets verkeerds heeft gedaan vb: wij verdenken hem van fraude
• 1) Mistrouwen 2) Incrimineren 3) Aankijken 4) Soupçonneren 5) Wantrouwen 6) Betichten 7) Beschuldigen
• strafrecht: redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit. Bijv. De Vlieger wordt verdacht van betrokkenheid bij afpersing. ...
• wantrouwen: (verouderd) kwalijk nemen

Toon uitgebreidere definities

• overdenken

verdenken

Is de vermeende dader juist als je een verdachte van een misdrijf bedoelt, of moet je zeggen de veronderstelde dader of de vermoedelijke dader? Zie Vermeend / verondersteld

Wat is de verleden tijd van verdenken?

De verleden tijd van verdenken is 'verdacht'. Het voltooid deelwoord is 'heeft verdacht'.

Wat betekent verdenken?

'denken dat iemand iets verkeerds heeft gedaan'

Hoe spel je verdenken?

verdenken spel je V E R D E N K E N

Wat is een ander woord voor verdenken?

Andere woorden voor verdenken zijn beschuldigen, betichten, incrimineren en wantrouwen.

Zoek verdenken in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek verdenken op Google
Zoek verdenken op Woordenlijst.org
Zoek verdenken in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek verdenken op Wikipedia