uitwaaien

werkw.
Verbuigingen:  waaide uit<br>woei uit
Verbuigingen:  uitgewaaid

1) door waaien doven

2) door de wind gedoofd worden
Voorbeeld:  `Sy sprongh mijn strack op mijn Schoodt,<br />Hondtje sey sij laadt ons hupsen,(…)`

3) zich in de wind ontplooien

4) zich opfrissen door in de wind lopen


Bron: WikiWoordenboek.

3 definities op Encyclo
  1. 1> van een zeil: het met de wind mee laten bewegen. Zie ook: uitgewaaid. 2> bij scheepsvormen: naar buiten toe buigend. Zie uitwaaierend.
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: (B. *...WAAIEN), onpersoonlijk werkwoord , ow. gelijkvloeiend ongelijkvloeiend ten einde waaien; door waaien uitblussen; wappere...
  3. 1) Doven door de wind 2) Opfrissen aan zee 3) Uitdoven door wind 4) Wapperen
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
uitwaaien

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `uitwaaien`.