uitplanten

werkw.
Verbuigingen:  plantte uit
Verbuigingen:  uitgeplant

zaailingen in vollere grond planten
Voorbeeld:  `Hij had zijn viooltjes uitgeplant en water gegeven.`


Bron: WikiWoordenboek.

1 definitie op Encyclo
  1. 1) Spenen
Toon uitgebreidere definities