uiteenspatten

werkw.
Verbuigingen:  spatte uiteen
Verbuigingen:  uiteengespat

1) enz.

2) tweede betekenisomschrijving.
Voorbeeld:  `Zin met het uiteenspatten in de tweede betekenis erin.`

3) explosief in vele kleine stukken of druppels uit elkaar vliegen
Voorbeeld:  `De zeepbel spatte plotseling uiteen.`


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. erga explosief in vele kleine stukken of druppels uit elkaar vliegen. •tweede betekenisomschrijving. •enz.
  2. 1) In stukken spatten 2) Ontploffen 3) Uitspatten
Toon uitgebreidere definities