kenmerken

werkw.
Uitspraak:  [ˈkɛnmɛrkə(n)]
Vervoegingen:  kenmerkte (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft gekenmerkt (volt.deelw.)

een kenmerk zijn waardoor iets of iemand herkenbaar is
Voorbeelden:  `Die tijd kenmerkte zich door de hoop op een betere wereld.`,
`Longontsteking wordt gekenmerkt door hoesten, koorts en pijn.`
Synoniem:  karakteriseren

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
aanduiden aangeven karakteriseren kenschetsen merken tekenen typeren

5 definities op Encyclo
  1. Verwijst meestal naar karakteristieken van individuele voorwerpen, onderdelen of eenheden, meestal uitdrukkingen die worden gebruikt om het ding te beschrijven. Vaak voor...
  2. Uit `De lagere vaktalen: De steenbakkerstaal` 1914 eigenschappen van den gebakken metselsteen: gaar en gaaf - vast - vlak - hard - weldoorbakken - dichtgesloten- helderkl...
  3. noemen waar je iemand of iets aan kunt herkennen vb: die behulpzaamheid kenmerkte hem
  4. •een herkenningspunt ergens van zijn. • tweede betekenisomschrijving •:"Zin met het 'paginawoord' in de tweede betekenis erin." • enz.
  5. 1) Aanduiden 2) Aangeven 3) Behoren tot een zekere categorie 4) Het aanwezig zijn 5) Karakteriseren 6) Kenschetsen 7) Kentekenen 8) Markeren 9) Merken 10) Onderscheiden 1...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met kenmerken:
kenmerkend

Deze woorden eindigen op kenmerken:
geslachtskenmerken

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `kenmerken` kennen.