stalken

werkw.
Uitspraak:  [ˈstɑlkə(n)]
Vervoegingen:  stalkte (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft gestalkt (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iemand) op allerlei manieren hinderlijk achtervolgen en ernstig lastig vallen
Voorbeeld:  `Hij stalkte haar nadat ze de verkering had uitgemaakt.`

© Kernerman Dictionaries.

3 definities op Encyclo
  1. 1) Achtervolgen 2) Belagen 3) Gedurig volgen en lastigvallen 4) Geregeld volgen 5) Hinderlijk volgen 6) Plaats in Vlaams-Limburg 7) Plaats in vlaanderen 8) Schaduwen 9) Z...
  2. iemand voortdurend volgen en lastigvallen vb: haar ex-echtgenoot is bezig haar te stalken
  3. [Vergeten woorden] (zw. -te) steels lopen, heimelijk gaan [= Engels stalk, ~ stelen]
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `stalken` kennen.