staccato

bijwoord

Uitspraak:	[stɑ'kato]
Afbreekpatroon:	stac·ca·to

(van noten) kort en niet verbonden met de omringende noten ^muziek

Voorbeeld:

`Deze noten moet je staccato spelen.`

• 'Staccato' is het los van elkaar spelen van de noten van muziek. Staccato wordt genoteerd met een punt boven elke noot.
• Let op: Spelling van 1858 Ital., (muz.) kort, stootend, gebroken
• [Let op: Spelling en uitleg uit 1890] (Italiaans), afgek. stace. d.i. afgestooten, kort, afgebroken; is in de muziek de aanwijzing dat de noten zonder ineensmelting of verbinding, maar ieder op zichzelf moeten worden voorgedragen.
• [klassieke muziek] Aanduiding voor speelwijze in de muziek: tonen moeten ongebonden worden gespeeld. Het tegenovergestelde van legato.
• 1) Muzikale aanwijzing 2) Snelle herhaling van één of meer tonen 3) Kort stotend (muziek) 4) Kort, stotend (muziek) 5) Kort stotend 6) Stotend (muziek) 7) Afgestoten (muziek) 8) Muziekterm 9) Afstotend 10) Afgebroken (muziek) 11) Niet vloeiend (muziek) 12) Term uit de muziek 13) Stotend

Toon uitgebreidere definities

staccato (bijwoord: kort aangehouden van noten)

Wat betekent staccato?

'(van noten) kort en niet verbonden met de omringende noten'

Hoe spel je staccato?

staccato spel je S T A C C A T O

Zoek staccato in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek staccato op Google
Zoek staccato op Woordenlijst.org
Zoek staccato in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek staccato op Wikipedia