solitair

bijv.naamw.
Uitspraak:  [soli'tɛ:r]

alleen of afzonderlijk levend
Voorbeelden:  `Solitaire bijen doen alles alleen: een nest maken, voedsel zoeken enz.`,
`een solitaire levenswijze`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
afgezonderd alleenlevend eenling gemeenschapsmens (antoniem)

13 definities op Encyclo
  • Een solitair persoon of dier is iemand die niet in het gezelschap van anderen van zijn soort leeft. Het woord komt van het Latijnse solus, dat alleen betekent. Solitaire...
  • Let op: Spelling van 1858 solitaire, Fr., eenzaam, ongezellig; als hoofdwoord: een kluizenaar; worm; ook een eenige groote steen, of diamant, in eenen ring, die met geene...
  • Def.: persoon of dier is iemand die niet in het gezelschap van anderen van zijn soort leeft
  • 1) Afgezonderd 2) Afzonderlijk 3) Alleen 4) Alleen levend 5) Alleenlevend 6) Alleenstaand 7) Dier 8) Eenling 9) Eenzaam 10) Eenzaam levend 11) Eenzelvig 12) Enkel 13) Enk...
  • Afgezonderd, op zichzelf levend (i.t.t. kolonie, roedel, school)..
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met solitair:
    solitairen

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    solitair (afgezonderd, eenzaam)