schroeien

werkw.
Uitspraak:  [ˈsxrujə(n)]
Vervoegingen:  schroeide (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft geschroeid (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

verbranden aan de oppervlakte
Voorbeeld:  `Het vlees was geschroeid aan de buitenkant en van binnen niet gaar.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bakken blakeren uitdrogen

7 definities op Encyclo
  1. de oppervlakte een beetje verbranden vb: hij heeft zijn trui aan een kaars geschroeid
  2. Oppervlakkig verkolen. Rubriek(en): Brand
  3. Uit `De lagere vaktalen: Taal van kuipers, klompenmakers en kurkensnijders` 1914 zuiver maken. De blokmaker doet dat werk met eene boor.
  4. het fijn rimpelen van een verflaag. Oorzaak: geforceerd drogen in de felle zon, of door aanbrengen van te grote laagdiktes.
  5. het fijn rimpelen van een verflaag. Oorzaak: geforceerd drogen in de felle zon, of door aanbrengen van te grote laagdiktes.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op schroeien:
verschroeien

Herkomst volgens etymologiebank.nl
  1. schroeien (oppervlakkig verbranden)
  2. schroeien = schrooien (snoeien)


Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `schroeien`.