rinkelen

werkw.
Uitspraak:  [ˈrɪŋkələ(n)]
Vervoegingen:  rinkelde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft gerinkeld (volt.deelw.)

(van munten, telefoons en kettingen) een kenmerkend geluid maken

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
gerinkel kletteren klingelen spleet tingelen tinkelen

3 definities op Encyclo
  1. opeenvolgende, heldere geluidjes maken vb: de ruiten rinkelden toen Kevin de deur dichtsmeet
  2. 1) Bellen 2) Chinees 3) Een belgeluid maken 4) Een bellend geluid maken 5) Een hel klinkend gebroken geluid geven 6) Een hel klinkend geluid maken 7) Een helder zich snel...
  3. een hel, onderbroken geluid geven Jaar van herkomst: 1599 (Kil. )
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
rinkelen (een hel, onderbroken geluid geven)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `rinkelen`.