tingelen

werkw.
Uitspraak:  ['tɪŋələ(n)]
Vervoegingen:  tingelde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft getingeld (volt.deelw.)

hoge, scherpe geluiden laten horen of spelen
Voorbeeld:  `belletjes die tingelen`
op een piano tingelen  (onzorgvuldig of ongeïnteresseerd pianospelen)

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
kletteren klingelen rinkelen tinkelen

3 definities op Encyclo
  • een reeks van korte, heldere geluiden doen horen, bv. van een bel, een klok, een triangel, een tram met een bel
  • korte, heldere geluiden maken Jaar van herkomst: 1789 (WNT )
  • 1) Bellen 2) Kletteren 3) Klingelen 4) Op een gebrekkige manier spelen 5) Pianospelen (slecht) 6) Rinkelen 7) Slecht pianospelen 8) Tangelen 9) Tinkelen 10) Tintelen
  • Toon uitgebreidere definities

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    tingelen (korte, heldere geluiden maken)