de prolatief

zelfst.naamw. (m.)
Verbuigingen:  prolatieven

een naamval die aangeeft waar men iets voor aanziet of houdt
Voorbeeld:  `Het Baskisch kent een prolatief.`


Bron: WikiWoordenboek.

1 definitie op Encyclo
  1. De prolatief is een in Fins-Oegrische talen voorkomende naamval van een zelfstandig naamwoord of voornaamwoord met als basisbetekenissen "door middel van", "per" en-of "...
Toon uitgebreidere definities