onttakelen

werkw.
Verbuigingen:  onttakelde
Verbuigingen:  onttakeld

1) het van een (zeil-)schip verwijderen of verliezen van tuig en uitrusting: masten, laadbomen, staand en lopend want, verlichting enz.
Voorbeeld:  `Na zo'n lange reis werd een schip geheel onttakeld en van nieuwe tuigage voorzien.`

2) het demonteren van een installatie
Voorbeeld:  `De oude machinerie zal worden onttakeld.`


Bron: WikiWoordenboek.

Synoniemen
aftuigen demonteren ontmantelen uit elkaar halen uit elkaar nemen uitnemen

2 definities op Encyclo
  • 1) Aftakelen 2) Aftuigen 3) Demonteren 4) Een schip aftuigen 5) Het aftuigen van en schip 6) Kalen 7) Ontmantelen 8) Opleggen 9) Uitnemen
  • 1> aftakelen: in de zin van de takelage, dus al het touwwerk, wegnemen. Zie ook: onttakeld. 2> vaak gebruikt als synoniem voor aftuigen. 3> strippen, kalen
  • Toon uitgebreidere definities