ontnuchterend

bijv.naamw.
Uitspraak:  [ɔnt'nʏxtərənt]

waardoor je ineens de gewoonheid beseft van iets dat bijzonder leek
Voorbeelden:  `Het is een ontnuchterende gedachte dat de Griekse urnen die we uitstallen in musea in hun eigen tijd dienden om olijfolie in te bewaren.`,
`Er bleek niets aan de hand; de mensen hebben elkaar met hun verhalen gek lopen maken. Ik vond dat een ontnuchterende conclusie.`

© Kernerman Dictionaries.