kietelen

werkw.

Uitspraak:	[ˈkitələ(n)]
Afbreekpatroon:	kie·te·len
Vervoegingen:	kietelde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:	heeft gekieteld (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

1) (iemand) zo met je vingers aanraken dat hij of zij moet lachen en krampachtige bewegingen maakt

Voorbeeld:

`Ik kan niet tegen kietelen en sla dan wild om me heen.`

2) (iemand) een beetje verleiden of verwennen

Voorbeelden:

`de consument kietelen met een aantrekkelijk product`,
`jezelf af en toe een beetje kietelen met een mooi cadeautje`

Synoniemen

6 definities op Encyclo

'Kietelen' of 'kittelen' is het prikkelen van gevoelige delen van iemands huid door aanraking, waarbij het niet de bedoeling is de ander pijn te doen, maar de ander aan het lachen te krijgen. In 1897 verdeelden psychologen G.
• [ov] het prikkelen van gevoelige stukken huid bij anderen door middel van licht aanraken.
plagen door iemand op gevoelige plaatsen aan te raken vb: hij kietelde het kind en het begon te lachen
1) Ketelen 2) Kittelen 3) Krieuwelen 4) Kriebelen
een kriebeling opwekken

Herkomst volgens etymologiebank.nl

Vraag & Antwoord voor je slimme speaker

De verleden tijd van kietelen is 'kietelde'. Het voltooid deelwoord is 'heeft gekieteld'.

'(iemand) zo met je vingers aanraken dat hij of zij moet lachen en krampachtige bewegingen maakt' en '(iemand) een beetje verleiden of verwennen'

kietelen spel je K I E T E L E N

Andere woorden voor kietelen zijn kittelen en kriebelen.

Op andere websites

Recentelijk gezocht