I keil

bijv.naamw.

dronken


II de keil

zelfst.naamw. (m.)
Verbuigingen:  keilen
Verbuigingen:  keiltje

1) een blok met één schuine kant, waarmee men iets kan vastklemmen of het wegrollen van bijv. een wiel kan verhinderen

2) , een oude benaming voor de kegel van de kegel- en bowlingbaan

3) een plat (kiezel-) steentje
Voorbeeld:  `De keil moet laag over het water scheren, hij zal dan enkele keren uit het water springen.`


Bron: WikiWoordenboek.

Synoniemen
keg wig

1 definitie op Encyclo
  1. 1) Bevestigingsmiddel 2) Borrel 3) Dronken 4) Glas jenever 5) Glas jenever (barg.) 6) Groot glas bier 7) Hoofddeksel 8) Ijzeren wig 9) Keg 10) Kegge 11) Pen voor het span...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met keil:
keildekeildenkeilderenkeileemkeilefkeilenkeilt

Herkomst volgens etymologiebank.nl
keil (dronken)