incarneren

werkw.
Uitspraak:  [ɪnkɑr'nerə(n)]
Vervoegingen:  incarneerde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft geïncarneerd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

het lichaam krijgen (van iemand), de gestalte aannemen (van iemand)
Voorbeelden:  `Met Kerstmis vieren we dat God de Zoon is geïncarneerd.`,
`Reïncarnatie betekent dat je na je dood weer incarneert in een nieuw lichaam.`,
`Je astraal lichaam kan incarneren in het stoffelijk lichaam van een dier.`,
`Wil je in je nieuwe leven incarneren als man of als vrouw?`
Synoniem:  belichamen

© Kernerman Dictionaries.

3 definities op Encyclo
  1. Sommigen spreken nogal eens van ‘incarneren’ als het om de duivel of de demonen gaat. Dit is een onjuiste uitdrukking. Incarnatie komt van het kerklatijn inca...
  2. Sommigen spreken nogal eens van ¡¥incarneren¡¦ als het om de duivel of de demonen gaat. Dit is een onjuiste uitdrukking. Incarnatie komt van het kerklatijn incarnati...
  3. 1) Belichamen 2) Lichamelijke gestalte geven 3) Verpersoonlijken
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op incarneren:
reïncarneren