de inbezitneming

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [ɪmbə'zɪtnemɪŋ]
Verbuigingen:  inbezitneming|en (meerv.)

daad waarmee je iets pakt en als je eigendom gaat gebruiken
Voorbeelden:  `Je krijgt bezit door inbezitneming (bijvoorbeeld als je iets vindt of steelt), door overdracht (als je iets koopt ) of als je iets erft.`,
`illegale inbezitneming van een stuk grond`
Synoniem:  toe-eigening

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
inbezitname toeëigening

3 definities op Encyclo
  1. Eng: occupation [zakenrecht] het in bezit nemen van een roerende zaak die aan niemand toebehoort en daardoor eigenaar van die zaak worden Art 4 Boek 5 …
  2. 1) Inbezitname 2) Occupatie 3) Toe-eigening 4) Usurpatie 5) Verovering
  3. Er is sprake van inbezitneming wanneer een persoon een roerende zaak die tot niemand behoort, in bezit neemt. Eigendom is het meest omvangrijke recht dat een persoon op e...
Toon uitgebreidere definities