de heuvel

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [ˈhøvəl]
Verbuigingen:  heuvel|en, heuvel|s (meerv.)

lage kleine berg
Voorbeeld:  `Nederland heeft geen bergen, en ook niet veel heuvels.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bult hoogte

Spreekwoorden en zegswijzen
• het gras aan de andere kant van de heuvel is altijd groener. (=men denkt dat anderen geen problemen hebben)
Naar de spreekwoorden

15 definities op Encyclo
  • •een kleine verhoging in het landschap.
  • een reliëfvorm die boven zijn omgeving uitsteekt met hellingen van niet meer dan 500 m hoogte – ook een heuvelrug, een heuvelrij
  • niet zo steile verhoging in het landschap vb: het landschap bestond uit glooiende heuvels
  • Hoge grond.
  • [Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Heuvel``] Eene afzonderlijk liggende hoogte van min of meer kegelvormige gedaante en slechts weinige honderde ellen boven de omring...
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met heuvel:
    heuvelachtigheuvelenheuvellandschapheuvels

    Deze woorden eindigen op heuvel:
    traanheuvelvluchtheuvelzandheuvel

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    heuvel (kleine verheffing van het aardoppervlak)